Het verhaal achter het kunstwerk in The Lobby

Meer dan een handdruk.

Interview met kunstenaar Han Coussement

Wie vandaag The Lobby binnenstapt, ziet meteen het grote schilderij dat de ruimte domineert. Twee handen die elkaar vinden. Op het eerste gezicht: een eenvoudige handdruk. Maar kijk langer en je ontdekt een werk waarin duizenden nuances samenkomen. Net als de gesprekken die elke dag in The Lobby plaatsvinden.

Voor kunstenaar Han Coussement was de opdracht verrassend helder.

“Ik kreeg een rondleiding en hoorde het verhaal achter Avenue en The Lobby. Al snel viel alles op zijn plaats. Hier worden deals gesloten, maar evengoed vinden mensen elkaar opnieuw, bouwen ze vertrouwen op of starten ze samen iets nieuws. Een handdruk kan al die betekenissen tegelijk dragen.”

Die dubbele betekenis is het vertrekpunt van het werk. Een zakelijke overeenkomst. Een persoonlijke ontmoeting. Een nieuw begin.

Op de achtergrond verwerkte Han subtiele verwijzingen naar Antwerpen. Geen toeval: dit is de nieuwe thuisbasis van Avenue. Kijk goed en je herkent architecturale details van een van de meest iconische gebouwen op de Meir, zorgvuldig verwerkt zonder de aandacht van het centrale beeld af te leiden.

Het echte werk zit in de details

Han Coussement is vooral bekend om zijn monumentale muurschilderingen. Zijn werk is overal in België te zien, onder meer het opvallende werk over intrafamiliaal geweld in het Baudelopark in Gent. Toch werkt hij even graag op doek.

Hij omschrijft zijn eigen stijl als impressionistisch.

“Ik wil geen spectaculaire fantasiewerelden maken. Mijn inspiratie ligt in het alledaagse. Dingen waar we elke dag voorbijlopen zonder er nog bij stil te staan. Als mijn werk mensen even doet vertragen, of hen inspireert om zelf iets te maken, dan heb ik mijn doel bereikt.”

Dat zie je ook in het schilderij voor The Lobby.

Van op afstand zie je een krachtige compositie. Van dichtbij lossen de lijnen bijna op in duizenden kleurschakeringen.

“Eigenlijk gaat het schilderij niet alleen over de handdruk. Het gaat over alles wat erin gebeurt. Ik zocht naar kleur, textuur en beweging. Er zitten duizenden overgangen in verwerkt. Dat zoeken en vormgeven, dát is voor mij het werk.”

Schilderen tussen honderd gesprekken

Het kunstwerk ontstond live tijdens het openingsevent van The Lobby.

Voor Han was dat geen onbekend terrein. Hij schildert vaak muurschilderingen terwijl mensen voorbijwandelen. Toch was dit anders.

“Op doek werken tijdens een event van die omvang: dat had ik nog nooit gedaan.”

Terwijl gasten elkaar ontmoetten, ideeën uitwisselden en nieuwe connecties legden, groeide het schilderij mee met de avond.

“Wat ik zo graag heb aan live schilderen: mensen zien het werk evolueren. Eerst herkennen ze niets. Dan valt plots alles op zijn plaats. Sommigen staken hun duim op of vroegen waar het naartoe ging. Dat motiveert.”

Toch verdwijnt de omgeving na een paar minuten naar de achtergrond.

“Zodra ik begin te schilderen, zit ik helemaal in mijn eigen wereld. Dat moet ook. Anders durf je op het doek geen beslissingen meer te nemen.”

Een plek die klopt

Niet alleen het schilderij maakte indruk. Ook de sfeer tijdens het openingsevent bleef hem bij.

“Alles voelde doordacht. Van de cocktails tot de inrichting. Je merkte dat er aandacht naar elk detail was gegaan. Tegelijk voelde het helemaal niet zakelijk aan. Eerder als vrienden die samen iets vieren.”

Datzelfde gevoel herkende hij in The Lobby zelf.

“Je hebt privacy wanneer je dat nodig hebt, maar je voelt constant de energie van de mensen rondom je, elk met hun eigen ding bezig. Toch vormt het samen één geheel. Dat maakt het een interessante plek.”

Hij zou er zelf graag klanten of andere creatieven ontmoeten.

“Eerlijk gezegd had ik daar nog niet bij stilgestaan. Mijn werk hangt er nu. Als ik toch in Antwerpen ben, bijvoorbeeld na een bezoek aan M HKA, zie ik mezelf hier makkelijk iemand ontmoeten.”

Kunst en ondernemen hebben meer gemeen dan je denkt

Veel kunstenaars worstelen met de zakelijke kant. Voor Han voelt dat anders.

“Ik kan me niet voorstellen dat ik iets anders zou doen dan schilderen en mijn eigen zaak runnen. Voor mij is het een spel waarin je telkens nieuwe dingen mag uitproberen.”

Experimenteren hoort er gewoon bij.

“Niet alles lukt. Het gaat in golven. Maar net dat maakt het interessant. Het vraagt moed om voor deze weg te kiezen, maar ik zou het vandaag niet anders willen.”

Dat zoeken stopt eigenlijk nooit, zelfs niet als een schilderij bijna af is.

“Je kan een schilderij verknoeien door te lang door te gaan. Maar je mag ook niet te vroeg stoppen. Op een bepaald moment voel je gewoon dat alles klopt. Dat is moeilijk uit te leggen.”

Misschien past dit schilderij daarom ook zo goed bij The Lobby.

Goede relaties bouw je niet in één gesprek. Goede ideeën evenmin. Net als een schilderij groeien ze laag per laag, nuance per nuance, tot alles samenkomt.